Açık Pencere

  31 Ekim Henüz yataktan kalkamadım. Vücut ağrılarım beni bu bir metreye iki metre boyutlarındaki ufak yatağa hapsetti. Zamanında bilge bir arkadaşım bana genişçe bir yatak almamı tavsiye etmişti, kulak asmamıştım. Zira bulunduğum her dost meclisinde “bu da dahil olmak üzere hiçbir tavsiyeye uymayın” gibi tumturaklı laflar etmeyi asla ihmal etmem. Büyük bir yorgunluk var üzerimde: yılların ve tavan işlemelerinin yorgunluğu. Okuyamıyorum, düşünemiyorum. Dün, bu cahilliğimi ve düşüncesizliğimi arkadaşım Bilge üzerinde tatbik etme şansı buldum. Arkadaşım Bilge “Kapalı Drenaj Sisteminin Etkinliğinde Rol Oynayan Toprak Özelliklerinin Konumsal Değişimlerinin Belirlenmesi” adlı doktora tezinin araştırmalarını yapmak üzere Fransa’nın Montpellier şehrine gidiyor. Ona duygusal bir konuşma yaptım. Her ne olursa olsun arkasında olduğumu, istediği zaman telefonda görüşebileceğimizi, hatta tezini Fransızcaya çevirmek isterse yardımcı olabileceğimi söyledim. Başlığını çevir öyleyse, dedi. Olm...

 İnsan Kaynakları Müdürlüğüne, Çalışmakta olduğum iş yerinizden 02.10.2020 tarihi itibariyle kendi isteğimle ve hiçbir baskı altında kalmadan istifa ettiğimi sizlere bildirmek isterim. İstifamla ilgili işverenden maddi bir talebim olmasa da her gün aynı cevabı almasına rağmen inatla nasıl olduğumu soran Kerim Bey’in ve verdiğim cevaplarla hiç de alakadar olmayan Necibe Hanım’ın aşağıda yer alan açıklamalarımı okumalarını arz ederim.   Sevgili Kerim Bey, Patronum olmanız münasebetiyle size içimi dökmekte çok zorlandım. Haberiniz yoktur, her defasında ellerim terledi. İstifa mektubumla aramızdaki bu tatsız gerginliği sonlandırabileceğimi düşünüyorum. Dilerseniz, sizi daha fazla meraklandırmayayım. Neden istifa ettiğimin daha iyi anlaşılabilmesi adına içinde bulunduğum durumun çerçevesini çizmek isterim. Herkese akıl öğreten ben, bir türlü yüksek lisansımı bitiremedim. Üstelik, durup dururken babamın evinden ayrıldım, küçük ve sefil bir odaya yerleştim. Ebeveynlerim...